WAŻNA INFORMACJA!

Od 1 kwietnia 2016 r. obowiązują nowe przepisy dotyczące organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży. Zapoznaj się ze zmianami w ustawie i nowym rozporządzeniem MEN.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży

Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

Od czerwca 2016 obowiązuje nowa Instrukcja w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych dla stacjonarnych obozów pod namiotami.

Instrukcja w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych dla stacjonarnych obozów pod namiotami

 

 

Poniżej znajduje się poradnictwo dotyczące HALiZ. Ta strona będzie sukcesywnie rozbudowywana i dodawane będą kolejne wzory dokumentów, pytania i odpowiedzi. Liczymy na to, że zamieszczone materiały będą pomocne przy organizacji form wypoczynki HALiZ.

Różne dokumenty, wzory, przykładowe regulaminy do pobrania:

 

 

Najczęściej zadawane pytania:

1. Co zrobić, kiedy na obóz jedzie mniej osób niż zgłoszono w preliminarzu?

W takim wypadku obóz jest realizowany do wysokości zebranych środków wpłaconych przez uczestników.

2. W jaki sposób zbierać wpłaty od uczestników?

Wpłaty za obóz przyjmuje się w formie przelewów bankowych na rachunek ZHP wskazany przez organizatora. Należy pamiętać o tym, aby tytuł przelewu jednoznacznie wskazywał uczestnika oraz zadanie, jakie jest z tej wpłaty finansowane.

Nie ma już możliwości zbierania wpłat gotówkowych – wszystkie wpłaty muszą przejść przez konta. Zgromadzone na rachunku środki odbieramy w komendzie hufca w formie zaliczki, na podstawie przygotowanej przez nas listy wpłat.

Należy przy tym pamiętać o formie zabezpieczenia gotówki na obozie – w przypadku braku zabezpieczenia jednorazowo stan kasy nie może przekraczać 2000 zł.

3. Jakie dane są potrzebne do zaplanowania kosztów HALiZ?

Dobre planowanie formy wypoczynku HALiZ najlepiej jest zacząć od zebrania danych: gdzie i jak jedziemy, na jak długo, ile będzie osób.

Potem trzeba zastanowić się, jakie koszty związane z organizacją formy wypoczynku poniesiemy. Najczęściej są to koszty:

  • transportu (ludzi i sprzętu – pamiętaj, że ciężarówki i autokary wracają do “bazy” a nie jadą tylko w jedną stronę),
  • wyjazdów po zaopatrzenie, podróży,
  • wyżywienia,
  • materiałów programowych (np. zakup drewna na pionierkę) i programu (np. wyjścia do kina, na basen, do zoo czy na lodowisko),
  • sprzętu (namiotów, wyposażenia kuchni, sprzętu pionierskiego i innych),
  • zatrudnienia specjalistów (np. kucharza, lekarza czy pielęgniarki, ratownika wodnego, instruktora narciarskiego) – tu warto pamiętać, że zatrudnienie niesie za sobą koszty pracodawcy i do kwoty brutto którą chcemy zaoferować musimy doliczyć dodatkowe składki ZUS i podatki,
  • telefonów i internetu,
  • badań czy dzierżawy terenu,
  • kwaterki (dojazd, wyżywienie, zaopatrzenie),
  • opłaty komunalne (podatek za wywóz śmieci, wodę, gaz, prąd),
  • przygotowanie obozu,
  • ubezpieczenie,
  • koszty pośrednie.

Katalog kosztów nie jest zamknięty i zależy od specyfiki danego środowiska.

Następnie należy zastanowić się, w jaki sposób będziemy zbierać odpłatność za pobyt kadry. Kadra, która np. nie płaci za obóz, ponieważ pełni na nim służbę, też generuje koszty – licząc koszty np. posiłków musimy ich uwzględnić. Jeśli decydujemy o częściowej odpłatności niektórych uczestników to także pamiętajmy o tym, że ich pobyt to 100% a nie tylko ta część, za którą płacą.

Mając te dane możemy wyliczyć koszt obozu na uczestnika. Bardzo pomocna będzie w tym względzie obowiązująca książka finansowa, która dostępna jest w wersji elektronicznej, z założonymi odpowiednimi formułami, które maja ułatwić Wam pracę.

4. Dlaczego wśród wymienionych źródeł finansowania formy HALiZ występuje podział na wpłaty od członków ZHP i od niezrzeszonych?

Taki podział jest wymagany dlatego, że udział w HALiZ osób niezrzeszonych może powodować różne skutki podatkowe.

Osoby niezrzeszone – dzieci i młodzież ucząca się do 18 roku życia – zgodnie z interpretacją indywidualną Ministra Finansów IPPP2/443-987/11-2/KOM z dnia 18 listopada 2011 r. jeżeli chorągiew ZHP jest organizatorem obozu dla dzieci i młodzieży do lat 18 uczącej się, zgłasza kuratorowi oświaty – jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT art.43 ust.1 pkt 24 lit a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Ujmuje się w deklaracji VAT.

Osoby niezrzeszone – osoby powyżej 18 roku życia – należy odprowadzić podatek VAT.

Członkowie ZHP – wszyscy – dodatkowa składka członkowska zadaniowa – zgodnie z interpretacją indywidualną Ministra Finansów IPPP2/443-991/11-2/JO z dnia 18 listopada 2011 r. odpłatność członka ZHP np. za rajd, zloty, itp. – zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT art.43 ust.1 pkt 31 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Ujmuje się w deklaracji VAT.

5. Dlaczego w kosztach HALiZ znalazło się coś takiego jak „odtworzenie stanu technicznego posiadanego sprzętu i środków trwałych”?

Ponieważ każdy kto organizuje obóz musi się liczyć z tym, że sprzęt się niszczy i później należy go „odbudować” i bardzo często odbywało się to dotychczas ze środków obozowych bez wcześniejszego planowania takich wydatków.

6. Po co nam tyle różnych dokumentów, protokołów związanych ze sprzętem?

Należy pamiętać, że większość sprzętu użytkowanego podczas form wypoczynku należy do ZHP. Za sprzęt ten odpowiadają odpowiednie jednostki, które muszą rozliczać się z pobranego czy też wydanego sprzętu. Każdorazowo stan sprzętu musi się zgadzać. Ponadto na podstawie protokołów, ewidencji czy tez książki inwentarzowej wiemy ile sprzętu pobrano czy wypożyczono. Ważnym jest również to, aby odpowiednie dokumenty były również tworzone w przypadku wypożyczania sprzętu spoza ZHP – możemy w przyszłości uniknąć nieporozumień czy wręcz oskarżeń ze strony wypożyczającego – pamiętajcie o tym, aby zaznaczyć jaki jest stan techniczny wypożyczanego sprzętu.

7. Co to znaczy, że zabezpieczenie kadrowe oraz sprzętowe obozu np. żeglarskiego musi spełniać warunki bezpieczeństwa i wymogi przepisów obowiązującego prawa?

To znaczy, że aby zorganizować obóz np. żeglarski organizator musi zapewnić uczestnikom sprzęt, który wymagany jest w przepisach prawa państwowego (odpowiednie certyfikaty, odbiory techniczne itp.), musi zapewnić odpowiednio wykwalifikowaną kadrę (w przypadku gdy przepisy zewnętrzne wskazują, że konieczny jest trener z danej dziedziny, to organizator musi zapewnić w kadrze obozu taką osobę) oraz musi spełniać warunki bezpieczeństwa (chodzi tu przede wszystkim o takie zabezpieczenia, które związane są np. ze sprzętem ratowniczym).

8. Dlaczego bazy zarządzane przez jednostki ZHP powinny oferować harcerzom preferencyjne warunki w stosunku do klientów zewnętrznych?

Ponieważ celem istnienia całej struktury ZHP jest wspieranie działalności np. drużyn i gromad oraz zapewnianie im warunków do działania. Dotyczy to również majątku ZHP, w tym baz obozowych. Z drugiej strony, zależy nam, by harcerze korzystali z naszych baz – ale by wynikało to z faktu, że zastaną tu lepsze warunki do realizacji harcerskiego programu, nie zaś dlatego, że są do tego zmuszeni.

9. Dlaczego drużyna korzystająca ze zgrupowania organizowanego przez hufiec powinna współuczestniczyć w tworzeniu programu i organizowaniu samego zgrupowania?

Ponieważ dążymy do tego, by drużyna była współtwórcą i współgospodarzem obozu, w którym uczestniczy, niezależnie od wybranej postaci formalnej. Pamiętajmy, że program i przebieg HALiZ musi być podporządkowany celom wychowawczym drużyny, zaś działania związane z przygotowaniem HALiZ mogą doskonale stymulować rozwój harcerzy na wielu polach.

10. Dlaczego w trakcie trwania formy HALiZ na jej terenie muszą być przechowywane umowy wolontariackie, cywilnoprawne lub o pracę z całą kadrą obozu/zimowiska?

Aby można było wykazać, że dana osoba jest faktycznie członkiem kadry formy HALiZ, czyli że ma umocowanie prawne do zajmowania się jej uczestnikami i przyjęła określone obowiązki.

11. Co oznacza zapis, że komendant i kwatermistrz formy wypoczynku HALiZ odpowiadają solidarnie za gospodarkę finansową, powierzone mienie oraz prowadzenie odpowiedniej dokumentacji?

Odpowiedzialność solidarna to termin prawny oznaczający, że obie osoby odpowiadają w pełnym zakresie powstałego zobowiązania – nie dzieli się ono automatycznie „po połowie”. Przykładowo, jeśli obóz skończył się „na minusie”, tj. wydano więcej pieniędzy niż udokumentowano, komenda chorągwi może wyegzekwować różnicę tylko od komendanta, tylko od kwatermistrza lub po części od obydwu.

12. Dlaczego Instrukcja nakazuje zbieranie wpłat na HALiZ w formie przelewów na rachunek bankowy?

Jest to bardzo delikatne zagadnienie zależne od wielu czynników, m.in. UoDPPiW, UoS, Ordynacji podatkowej i ustaw o VAT i CIT. W skrócie, problem dotyczy narzuconych nam przez przepisy zasad ewidencjonowania przychodów i jest zależny od sytuacji prawnej danej chorągwi. Błędne postępowanie w tym obszarze może mieć bardzo poważne konsekwencje dla całej chorągwi, należy więc bezwzględnie przestrzegać wytycznych komendy chorągwi.

13. Dlaczego zlikwidowano książkę pracy obozu i wprowadzono książkę pracy komendanta?

W dotychczasowej książce pracy obozu znajdowało się wiele rzeczy, które były powielane z dzienniczków prowadzonych przez wychowawców (obowiązek wynikający z Rozporządzenia MEN). W związku z tym aktualnie obowiązująca książka została “odchudzona” o kilka pozycji.

Np. w książce nie ma już raportów przed i poobozowych. Zdarzały się przypadki, że pomimo wydrukowania takich raportów nadgorliwe osoby odbierające dokumentację zmuszały komendanta do wypełniania rubryczek w książce.
Nie trzeba już wypisywać rubryczek o tym czy program został zrealizowany, ponieważ to znajduje się w dzienniczkach zajęć drużynowego.
W książce komendanta znajduje się natomiast program, który można sobie wpisać w wersji elektronicznej i wydrukować na obóz – powoduje to, że komendant będzie miał mniej pracy „papierkowej”.

14. Dlaczego jeśli nie będę miał kasetki na obozie to nie mogę mieć gotówki większej niż 2000 zł?

Dla własnego bezpieczeństwa, ponieważ w przypadku kradzieży ktoś te pieniądze musi zwrócić. Ponadto – w tym zapisie nie chodzi tylko o kasetkę ale np. o mały sejf itp.

15. Dlaczego w Instrukcji HALiZ nie są przytoczone tak ważne dla organizatorów przepisy MEN?

Dlatego, że instrukcja jest tworzona na kolejne lata, a przepisy państwowe ulegają bardzo często zmianom. Odnośniki i linki do odpowiednich przepisów znajdziecie na stronie HALiZ.

Jedną z zasad przeprowadzanej opcji zero jest eliminowanie powtarzania przepisów państwowych w aktach prawa wewnętrznego ZHP. Taka praktyka stosowana kiedyś spowodowała, że nasze dokumenty były niespójne ze zmieniającym się systemem prawa państwowego.

16. Co zrobić w przypadku jeśli już marcu nastąpiło rozdanie kart kwalifikacyjnych rodzicom?

Informujemy, że 6 kwietnia 2016 r. weszło w życie nowe Rozporządzenie MEN i określono nowy wzór karty kwalifikacyjnej. Stanowisko radcy prawnego ZHP jest takie, że nie należy stosować poprzednich kart ponieważ nie odpowiadają one obecnemu stanowi przepisów prawa. Należy rozdać rodzicom nowe karty, które są dostępne na stronie haliz.zhp.pl.

17. Czy można używać poprzedniej książki pracy obozu zakupionej w CSH 4 Żywioły?

Poprzednie książki pracy obozu będzie można nabyć w CSH 4 Żywioły do wyczerpania nakładu. Nowa książka zawiera mniej elementów (usunięto powtórzenia z dzienniczka wychowawcy). Jeśli ktoś ma już zakupioną poprzednią książkę pracy obozu może ją stosować za wiedzą i zgodą komendanta właściwej chorągwi.

18. Czy można stosować poprzednią książkę finansową obozu?

Nowa książka finansowa została nieco zmodyfikowana i dostosowana na przykład do wymogów nowej Instrukcji w kwestii zakazu zbierania wpłat za obóz w formie gotówki. Stosowanie poprzedniej książki finansowej wymaga zgody właściwego komendanta chorągwi.

19. Czy to niedopatrzenie, czy naprawdę nie ma obowiązku robienia zapotrzebowań żywnościowych i kartotek magazynowych?

Podczas konsultacji i rozmów z różnymi środowiskami, wskazywano na brak celowości i niepotrzebnie tracony czas na taką dokumentację, w związku z powyższym nie ma obowiązku prowadzenia kartotek magazynowych i zapotrzebowań żywnościowych. Jednak jeśli dane środowisko będzie chciało prowadzić taką dokumentację to oczywiście może. Naszym celem było maksymalne uproszczenie i minimalizacja dokumentacji niezbędnej do prowadzenia formy wypoczynku HALiZ.

20. W 2010 roku rozporządzenie o wypoczynku zniosło obowiązek zaświadczeń lekarskich dla wychowawców. Czy dla wolontariuszy można wymagać zaświadczeń lekarskich?

Odpowiedź udzielona przez Radcę Prawnego ZHP – Rafała Borka.

Rozważana dotyczące przedmiotowej sprawy rozpocząć należy od wskazania, że obecnie obowiązujące przepisy Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania, nie przewidują (por. par. 12) konieczności legitymowania się przez wychowawców wypoczynku zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym stan zdrowia. Taki obowiązek istniał na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów, które zmienione zostały (w zakresie uchylenia tego obowiązku) Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia z dnia 9 grudnia 2009 r., zmieniającym przywołane powyżej Rozporządzenie.

Biorąc przy tym pod uwagę postanowienia Ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie podkreślenia wymaga, że zgodnie z postanowieniami art. 44 ust. 5 tej ustawy, do porozumień zawieranych między korzystającym a wolontariuszem w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. W konsekwencji więc, do porozumień wolontariackich, w zakresie nieuregulowanym postanowieniami w/w ustawy, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu pracy. Zważyć w związku z tym należy, że skoro w przypadku porozumienia wolontariackiego (umowy wolontariackiej) mamy w istocie do czynienia z cywilnoprawnym stosunkiem prawnym, to o ile z bezwzględnie obowiązujących (ius cogens) przepisów prawa cywilnego nie wynika obowiązek legitymowania się przez wolontariusza zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym stan jego zdrowia, to nie można w mojej ocenie twierdzić, że istnieje obowiązek legitymowania się takim zaświadczeniem w oparciu o przepisy kodeksu pracy, czy tez szerzej przepisy prawa pracy, skoro tego typu przepisów nie stosuje się do porozumień wolontariackich (umów wolontariackich).

Wyrażam w związku z tym pogląd, że wolontariusz miałby obowiązek legitymowania się zaświadczeniem lekarskim jedynie w sytuacji, w której taki obowiązek wprost, z uwagi ja uzasadnione potrzeby korzystającego w tym zakresie, wynikał z porozumienia wolontariackiego (umowy wolontariackiej).

Ponadto w dniu 9 czerwca br. wysłaliśmy pytanie do Głównego Inspektora Sanitarnego:

Szanowni Państwo,

Niebawem rozpoczynamy Harcerską Akcję Letnią 2015. Zdecydowaną większość kadry opiekującej się dziećmi i młodzieżą stanowić będą wolontariusze. Obecnie obowiązujące przepisy Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r.
w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania, nie przewidują konieczności legitymowania się przez wychowawców wypoczynku zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym stan zdrowia. Taki obowiązek istniał na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów, które zmienione zostały (w zakresie uchylenia tego obowiązku) Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia z dnia 9 grudnia 2009 r., zmieniającym przywołane powyżej Rozporządzenie.

Biorąc przy tym pod uwagę postanowienia Ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie podkreślenia wymaga, że zgodnie z postanowieniami art. 44 ust. 5 tej ustawy, do porozumień zawieranych między korzystającym a wolontariuszem w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. W konsekwencji więc, do porozumień wolontariackich, w zakresie nieuregulowanym postanowieniami w/w ustawy, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu pracy. Zważyć w związku z tym należy, że skoro w przypadku porozumienia wolontariackiego (umowy wolontariackiej) mamy w istocie do czynienia z cywilnoprawnym stosunkiem prawnym, to o ile z bezwzględnie obowiązujących (ius cogens) przepisów prawa cywilnego nie wynika obowiązek legitymowania się przez wolontariusza zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym stan jego zdrowia, to nie ma obowiązku legitymowania się takim zaświadczeniem w oparciu o przepisy kodeksu pracy, czy też szerzej- przepisy prawa pracy, skoro tego typu przepisów nie stosuje się do porozumień wolontariackich (umów wolontariackich).

W związku z powyższym zwracamy się z prośbą o odpowiedź na pytanie: czy wolontariusze wykonujący pracę jako opiekunowie dzieci i młodzieży podczas trwania placówek wypoczynku, podlegają zapisom Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi z dnia 19 kwietnia 2013 r., a w szczególności zapisom znajdującym się w Rozdziale 2 Art. 6.?

Zapisy wspomnianej Ustawy dotyczą osób, które podejmują  prace, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia lub choroby zakaźnej na inne osoby. Czy do takich osób należy zaliczać opiekunów dzieci i młodzieży na placówkach wypoczynku? Czy takie osoby muszą posiadać zaświadczenia lekarskie (jeśli tak to jakie – czy od lekarza pierwszego kontaktu czy też od lekarza medycyny pracy)?

Pańska odpowiedź będzie miała kluczowe znaczenie dla organizowanych placówek wypoczynku. Wiele osób, które pełnia funkcje wychowawców na obozach harcerskich, to uczniowie i studenci, w związku z tym nie posiadają zaświadczeń lekarskich świadczących o ich stanie zdrowia.

W dniu 19 czerwca otrzymaliśmy odpowiedź o następującym brzmieniu:

Szanowny Panie

W związku z zapytaniem dotyczącym badań wykonywanych u wolontariuszy opiekujących się dziećmi i młodzieżą w ramach Harcerskiej Akcji Letniej zawartym w mailu z dnia 9 czerwca 2016 r., proszę o przyjęcie poniższych informacji.

Badania sanitarno-epidemiologiczne, w odróżnieniu od badań pracowniczych wykonywanych na podstawie Kodeksu Pracy, mają na celu zapewnienie ochrony zdrowia nie pracownika, lecz osób trzecich (w tym przypadku podopiecznych), które mogą ulec zakażeniu w wyniku kontaktu z zakażonym pracownikiem wykonującym prace, przy których istnieje możliwość przeniesienia czynnika zakaźnego. Badania do celów sanitarno-epidemiologicznych, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, powinny być wykonane u wszystkich osób podejmujących lub wykonujących prace, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia lub choroby zakaźnej na inne osoby niezależnie od obowiązku wykonania badań lekarskich wynikających z Kodeksu Pracy. Wyżej wymienione okoliczności mogą zachodzić również w przypadku pracowników podmiotów prowadzących działalność wychowawczą, w przypadku prac związanych z ciągłym kontaktem z ludźmi stwarzających zagrożenie przeniesienia drogą oddechową na inne osoby.

Badania u ww. osób, zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi wykonywane są na podstawie skierowania przez pracodawcę albo zlecającego wykonanie pracy. Obecnie orzeczenie jest wydawane przez lekarza medycyny pracy,
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z późn. zm.) lub lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 55 ust. 2a z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, którzy na podstawie przeprowadzonego w ramach badania sanitarno-epidemiologicznego wywiadu lekarskiego oraz badania przedmiotowego dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej. Tak więc, zarówno orzeczenia wydane przez wskazanych powyżej lekarzy medycyny pracy, jak i te wydane przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej należy uznać za równoważne.

Ponadto, uprzejmie informuję, iż nowo wykonane badania sanitarno-epidemiologiczne dokumentowane mogą być aktualnie wyłącznie w postaci orzeczenia lekarskiego dla celów sanitarno-epidemiologicznych. Orzeczenie może mieć dowolną formę dokumentu pisemnego, o ile zawarto nim informacje, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

W chwili obecnej nie ma przepisów wykonawczych (rozporządzenia Ministra Zdrowia) do rozdziału 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (trwają prace legislacyjne). Z merytorycznego punktu widzenia jednak badania lekarskie, które obejmuje wywiad i badanie fizykalne (a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub informacji wskazujących na możliwość nosicielstwa, także badanie dodatkowe zgodnie z decyzją lekarza) powinno być wykonywane u wszystkich osób podejmujących pracę, która jest związana z opieką nad dziećmi w wieku poniżej 6 r. ż. lub mają związek z przygotowywaniem posiłków.

Osoby wykonujące prace na stanowiskach związanych z ryzykiem przeniesienia zakażenia drogą pokarmową (osoby zatrudnione na stanowiskach związanych z przygotowywaniem, wydawaniem i podawaniem podopiecznym posiłków w związku z istniejącym zagrożeniem przeniesienia drogą pokarmową zakażenia na inne osoby, również w różnego rodzaju placówkach zbiorowego żywienia). Każda osoba która wykonuje prace w styczności z żywnością ma obowiązek posiadać odpowiedni stan zdrowia. Wynika to wprost z przepisów rozdziału VIII załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. l; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t: 34, str. 319 który stanowi, że żadna osoba cierpiąca na chorobę lub będąca jej nosicielem, która może być przenoszona poprzez żywność, bądź stwierdza się u niej np. zainfekowane rany, zakażenia skóry, owrzodzenia lub biegunkę, nie może uzyskać pozwolenia na pracę z żywnością ani na wejście do obszaru, w którym pracuje się z żywnością w jakimkolwiek charakterze, jeżeli występuje jakiekolwiek prawdopodobieństwo bezpośredniego lub pośredniego zanieczyszczenia żywności. Ponadto, zgodnie z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 Nr 136, poz. 914, z późn. zm.) osoba pracująca w styczności z żywnością powinna uzyskać określone przepisami o chorobach zakaźnych i zakażeniach orzeczenie lekarskie dla celów sanitarno-epidemiologicznych o braku przeciwwskazań do wykonywania prac, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby.

Z poważaniem / Kind Regards
Sekretariat/Secretariat
Departament Zapobiegania oraz Zwalczania Zakażeń i Chorób Zakaźnych u Ludzi / Department for Communicable Disease and Infection Prevention and Control
Główny Inspektorat Sanitarny / Chief Sanitary Inspectorate
ul. Targowa 65, 03-729 Warszawa / 65 Targowa St, 03-729 Warsaw POLAND
e-mail: sekretariat.ep@gis.gov.pl | tel.: +48 22 536 14 43 | fax: +48 22 536 14 59

21. W nowej karcie kwalifikacyjnej nie ma pozycji, że rodzice zgadzają się na przewożenie dziecka prywatnym samochodem. Samochody obozowe – osobowe są użyczone ale jednak prywatne. Czy jeżeli nie napiszemy tego to do każdego palca do szycia będziemy musieli wzywać karetkę?

Odpowiedź Radcy Prawnego ZHP:

W mojej ocenie, nie istnieją przepisy, które w takim przypadku nakładałyby na organizatora wypoczynku konieczność uzyskania zgody rodziców (opiekunów prawnych) na używanie prywatnych aut, które są przedmiotem umów dotyczących ich służbowego wykorzystywania. Zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych samochodów osobowych niebędących własnością pracodawcy następuje na podstawie umowy cywilonoprawnej, jaka zawarta zostaje między pracodawcą a pracownikiem. Warunki zwrotu kosztów określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Nie może przy tej okazji ulegać wątpliwości, że w konsekwencji zawarcia umowy cywilnoprawnej między pracodawcą a pracownikiem, której przedmiotem jest korzystanie przez pracownika z samochodu prywatnego dla celów służbowych, samochód ten niejako staje się samochodem służbowym, pozostającym formalnie w dyspozycji pracodawcy.

W tej sytuacji wyrażam pogląd, że gdyby przyjąć założenie o konieczności wyrażania przez rodziców (opiekunów prawnych) zgody na korzystanie z tego typu samochodów choćby dla potrzeb związanych z koniecznością szybkiego przetransportowania dzieci do szpitala, w razie zaistnienia takiej konieczności, to należałoby jednocześnie oczekiwać, że rodzice (opiekunowie prawni) będą także wyrażali zgodę na możliwość przewożenia ich dzieci innymi samochodami służbowymi, a więc także takimi, które stanowią własność organizatora wypoczynku. W mojej ocenie, wzgląd na racjonalność, logikę oraz doświadczenie życiowe każe odrzucić konieczność uzyskiwania zgody rodziców (opiekunów prawnych) na możliwość korzystania z samochodów prywatnych dla celów służbowych, w związku z koniecznością przewożenia dzieci. Istotne jest jednak przy tej okazji, by faktycznie, w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, dochodziło do zawierania umów cywilnoprawnych, których przedmiotem jest korzystania z samochodów prywatnych dla celów służbowych.

PYTANIA i ODPOWIEDZI Z CZATA PODCZAS PROGRAMU ZHP360 w DNIU 28.04.2016 r.:

Cz.1. Co z obozem wędrownym? Jaką dokumentację musi posiadać? Co z wyżywieniem podczas takiego obozu, jeśli sami sobie będziemy gotować, co w związku z tym musimy mieć?

Obóz wędrowny musi posiadać dokumentację zgodą z wytycznymi w Rozporządzeniu MEN oraz Instrukcji Akcji Letniej i Zimowej. Formy wędrowne mają pewne uproszczenia w zgłoszeniu do kuratorium ze względu na brak stałej bazy noclegowej. Wszystkie pozostałe dokumenty wymagane są jednakowe dla formy stałej jak i wędrownej. Co do wyżywienia nie ma jasnych regulacji dotyczących żywienia na formie wędrownej. W zgłoszeniu można zaznaczyć, że wyżywienie jest przygotowane we własnym zakresie przez uczestników.

Cz.2. W mojej chorągwi padło podejrzenie, że na obozach będzie obowiązywać ustawa sklepikowa, czyli ze mamy gotować bez soli i inne takie. Rozumiem, że to jakieś niezrozumienie przepisów?

Ustawa „sklepikowa” nie będzie obowiązywać na obozach i koloniach ZHP ponieważ dotyczy wyłącznie szkół, przedszkoli, placówek oświatowych wymienionych w art. 2 pkt. 3,5,7 ustawy o oświacie.

Cz.3. Czy zgodnie z zapisem Kuratorium będzie musiało się zapowiedzieć na kontrolę placówki wypoczynku, a nie jak dotychczas wpadać znienacka? (oprócz sytuacji zagrożenia)

Nie wliczających sytuacji zagrożenia, z zapisu nowego Rozporządzenia wynika, że Kuratorium musi zapowiedzieć kontrolę placówki wypoczynku.

Cz.4. Nowe rozporządzenie nakazuje kierownikowi wypoczynku zgłaszać każdy wypadek do kuratorium. Czy istnieje definicja wypadku? Czy wybicie palca mamy zgłaszać, czy np. jedynie wyjazdy do szpitala lub hospitalizację powyżej jednego dnia?

W dniu 1 kwietnia 2016 roku weszła w życie zmiana przepisów ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (Dz.U. Nr 95, poz. 425 z późn. zm.). Wraz tymi zmianami wprowadzony został przepis art. 92l tej ustawy, który reguluje kwestię wypadku, jaki może miejsce podczas wypoczynku. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu: „Każda osoba wchodząca w skład kadry wypoczynku, która powzięła wiadomość o wypadku z udziałem uczestnika wypoczynku, niezwłocznie udziela mu pierwszej pomocy i zapewnia opiekę, a w razie potrzeby powiadamia podmioty ustawowo powołane do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.”

 

Biorąc pod uwagę fakt, iż w ustawa o systemie oświaty nie zawiera definicji wypadku,  przygotujemy wystąpienie do Ministerstwa Edukacji Narodowej o wskazanie i wyjaśnienie definicji wypoczynku uregulowanego w art. 92l tej ustawy. Niezwłocznie po otrzymaniu tej interpretacji, zostanie ona opublikowana na stronie ZHP.

Cz.5. Czy ZHPpgk może uczestniczyć w obozie ZHP ?

Oczywiście tak na zasadach ogólnych zgodnych z przepisami prawa państwowego oraz przepisami ZHP.

Cz.6. Przepisy mówią, że opiekun w czasie wycieczki czy innej formy wypoczynku nie może pozostawić dzieci bez opieki (nie ma czegoś takiego jak czas wolny). Jak to wygląda w przypadku obozu harcerskiego – patrole bez opiekuna wychodzą na zwiad, sprawność, ,,trzy pióra” itp.

Opinia prawna radcy prawnego ZHP

Cz.7. Jak przygotować się do obozu ze względu na kleszcze?

Należy stosować odpowiednie preparaty przeciwkleszczowe, przy wędrówce po lesie stosować odpowiednie ubranie (długie spodnie, długi rękaw, buty za kostkę, jasne kolory).

Cz.8. Jak wygląda sprawa zgłaszania do kuratorium obozu, który jest organizowany na innej bazie harcerskiej (która zapewnia zaplecze socjalno-sanitarne?

Zgłoszenia do kuratorium odbywa się tak jak w przypadku “zwyczajnego” obozu, z tym że informacje i dokumenty (np. opinia straży pożarnej) potrzebne do dokonania zgłoszenia powinny być przedstawione organizatorowi obozu przez organizatorów bazy.

Cz.9. Czy potrzebuje zgodę wydziału zagranicznego chorągwi na organizacje obozu wędrownego za granicą?

Nie każda chorągiew posiada Wydział Zagraniczny. Generalnie taka zasada dotycząca zgodny Wydziału Zagranicznego/Pełnomocnika Komendanta Chorągwi ds. zagranicznych powinna wynikać z wewnętrznej regulacji komendy chorągwi w tej sprawie. Natomiast udział skautów lub harcerzy z zagranicy w obozach organizowanych w Polsce wymaga zatwierdzenia programu obozu u Pełnomocnika Komendanta Chorągwi ds. zagranicznych.

Cz.10. Co potrzebuję do zatwierdzenia obozu wędrownego zagranicznego?

Zgłoszenie wędrownego obozu zagranicznego jest na tych samych zasadach jak zgłoszenie każdego innego wyjazdu zagranicznego.

Cz.11. Co jeśli karty (w starej wersji) wydawane są od lutego a nowy wzór wyszedł w kwietniu?

Odpowiedź znajduje się w poradnictwie haliz.zhp.pl (powyżej).

Cz.12. W przypadku zaproszenia skautów z Ukrainy czy musimy tłumaczyć karty kwalifikacyjne na ich język ojczysty?

Nie ma wymogów co do przetłumaczenia ale warto pomyśleć albo o karcie dwujęzycznej albo o informacji z tyłu karty,jakie elementy są w niej zawarte.

Cz.13. Czy organizując biwak w lesie musi być zapewniony dostęp do sanitariatów/bieżącej wody?

Jeżeli chodzi o biwaki odbywające się podczas wakacji, czyli takie które podlegają zgłoszeniu do kuratorium jako forma wypoczynku, stosuje się do nich instrukcję Głównego Inspektora Sanitarnego. (biwak pod namiotami od 25 do 50 osób). Zgodnie z wymaganiami tej instrukcji należy zapewnić dostęp do sanitariatów (wydaje się, że w przypadku biwaku mogą być bardzo proste np. zasłonięte stojaki na miski z wodą). W szczególności pamiętać należy, że nie wolno myć się w wodach stojących (jeziora) czy ciekach wodnych (np. strumienie), choć można wykorzystywać do mycia wodę czerpaną z tych źródeł. Nie ma obowiązku zapewnienia dostępu do bieżącej wody. Jeżeli uczestników biwaku jest mniej niż 25 to można indywidualnie uzgodnić warunki z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym. Gorąco rekomenduję indywidualną konsultację z Powiatową Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną.

Cz.14. Jak powinno się zgłosić i rozliczyć obóz wędrowny realizowany w części w Polsce, a w części za granicą? czy wtedy musimy przedstawić faktury czy wystarczają inne potwierdzenia (paragony itp)?

Zgłoszenie odbywa się jako placówka wypoczynku w Polsce – forma wędrowna i w części dotyczącej przebiegu wędrówki należy wyraźnie opisać przebieg trasy poza granicami kraju (jeśli MEN będzie miało wątpliwości na pewno przed zatwierdzeniem poproszą o dodatkowe wyjaśnienia lub uzupełnienie dokumentacji). Należy jednak pamiętać o dodatkowym ubezpieczeniu zdrowotnym, NNW przewidującym pokrycie koszty ewentualnego leczenia poza granicami kraju. Rozliczenie obozu wędrownego w kontekście przepisów wewnętrznych ZHP następuje na tych samych zasadach co forma stała obozu.

Zgodnie z pkt. 86 Instrukcji HALiZ wydatki ponoszone poza granicami kraju są rozliczane na tych samych zasadach co w Polsce. CO może być dowodem księgowym (do rozliczenia) określa pkt 50. Instrukcji. Natomiast punkt 51 mówi o tym, że komendant chorągwi może dopuścić inne dokumenty księgowe do rozliczenia. Kwestia użycia paragonów do rozliczenia powinna być uzgodniona z komendantem chorągwi.

Cz.15. Podczas obozu podpisana zostaje umowa z ośrodkiem zdrowia, jednak na bazie nie ma ani lekarza ani ratownika medycznego. Kto może podać dzieciom leki zapisane w karcie?

Niestety ale podawanie leków jest ściśle określone prawem medycznym i każda z grup ma przypisane szczegółowe uprawnienia, jakie leki mogą podawać (pielęgniarka ma inne uprawnienia niż lekarz). To pytanie zostanie przekazane do radców prawnych ZHP.

Cz.16. Czy Komisja Rewizyjna może kontrolować obóz w godzinach późno wieczornych,(np.po godzinie 20)?

Komisja Rewizyjna powinna ustalić ramy czasowe kontroli wspólnie z kontrolowanym. Nie ma szczegółowych zapisów dotyczących tych kwestii.

Cz.17. Cy w trakcie obozu, z różnych powodów, instruktor może odwieźć uczestnika do domu, gdy rodzić nie może po dziecko przyjechać?

Generalnie w przypadkach kiedy jest to konieczne dziecko powinno być odebrane przez opiekunów prawnych. Natomiast odpowiedź na to pytanie powinna być przygotowana przez radcę prawnego. Są określony przypadki prawne i przepisy, które w zależności od sytuacji nalezy zastosować.

Ta problematyka została już poruszona na stronie haliz.zhp.pl. W poradnictwie można znaleźć stanowisko radcy prawnego w tym temacie.